Een levensbeschouwelijke kijk op onverdoofd ritueel slachten
Door: Annemarie Postma
Tijden veranderen. We komen tot andere inzichten, verbeterde technologieën, de mens evolueert en dus is het onlogisch als religieuze denkbeelden niet mee-evolueren. In de discussie over wel of niet onverdoofd ritueel slachten gaat het dan ook niet over ‘inperking van de vrijheid van Godsdienst’, maar over het op natuurlijke wijze meebewegingen met het leven dat voortdurend verandert en zich onophoudelijk vernieuwt. Onverdoofd vrouwen besnijden mag en kan in ons land ook niet, beschouwen we als 'zeer uit de tijd' - hoezeer het ook onderdeel is van bepaalde culturen en bepaald geloof. 
Hoewel sommigen zouden willen dat de tijd blijft stilstaan, is het 'oude denken' wel degelijk aan het plaatsmaken voor het 'nieuwe denken'; een kijk op het leven vanuit Eenheid, verbondenheid met alles wat leeft in plaats van afgescheidenheid. We krijgen ongelooflijk veel signalen (denk aan ziektes door de bio-industrie en de intensieve landbouw) dat het tijd is om onze verhouding tot de natuur, de dieren en de aarde te herzien. Wie aan die signalen voorbij gaat, bevind zich in een bewustzijnsvernauwing, kan niet meer helder waarnemen door het starre, beperkte 'ik'-denken dat door (elk dogmatisch) geloof wordt veroorzaakt. We krijgen ongelooflijk veel signalen dat het tijd is om onze verhouding tot de natuur, de dieren en de aarde te herzien
Hoezeer sommige mensen vanuit hun religieuze opvattingen ook zijn gaan geloven in de superioriteit van de mens ten opzichte van ander leven bestaat er in feite géén scheidslijn tussen de natuur en ons, er is geen 'wij' en de dieren - wij zijn mede-dieren en alles is in feite één. Prof. hoogleraar Kristofer Schipper zei het treffend: 'Als we menen dat ons hoofd edel is [...] dan nemen wij deze beeldvorming mee in onze menselijke verhoudingen en onze verhouding tot de gehele natuur. Op grond hiervan brengen wij een hiërarchie aan. In het westen staat kennis bijvoorbeeld hoger op de ladder dan het 'zijn' en het gevoel. De mens staat boven het dier en de natuur in het algemeen. Deze mogen daarom ten bate van de mens zo goed als onbeperkt worden gebruikt. Maar deze hiërarchie is door het denken bedacht, bestaat in wezen niet’.
Denken dat de mens het hoogtepunt van de schepping is, is een fundamentalistisch Christelijke gedachte. Pijnlijk om te zien bij Knevel en van den Brink (15-06-2011) hoe de heer Ormel van het CDA en Antoine Bodar (kan die man niet met pensioen?) zich angstvallig blijven vastbijten in een wereldbeeld waarvan de houdbaarheidsdatum lang is verstreken. De kerk heeft - zou je zeggen - toch genoeg signalen gehad dat het tijd is om het mes in eigen vlees te zetten en zelfkritischer te worden maar laat keer op keer zien dat ze vasthoudt aan achterhaalde standpunten, verdeeldheid in de wereld zaait en onnodig lijden in stand houdt.In de discussie die er momenteel woedt over onverdoofd ritueel slachten ontbreekt elke eerbied voor leven. De filosoof Peter Singer zei: 'Respect voor dieren is een 'morele keuze'. En zo is het. Evenals je druk maken over lijden. Er bestaat geen morele rechtvaardiging of vergoelijking voor het toestaan van- en het wegkijken bij lijden - om welk wezen het ook gaat. Hierin kan en mag geen scheidslijn worden aangebracht. Waar is het gevoel, de compassie met ander leven? Hoe kan het dat we als mens zo zijn afgedwaald van wat goed en slecht is, moreel en immoreel, ethisch en onethisch? Wat is er aan de hand met ons? Waarom lijken we dat onderscheid helemaal niet meer te kunnen maken?
Waar is het gevoel, de compassie met ander leven?
Hoe zorgwekkend dat de discussies enkel gaan over of een levend wezen gedood moet worden door middel van: 1) een pin door het hoofd, 2) bedwelming 3) levend de keel doorsnijden? Weerzinwekkend dat er door het CDA drogredenen bij worden gesleept die werkelijk grenzen aan het absurdistische: dat het niet 'wetenschappelijk bewezen' is welke van de drie geweldige humane opties het meeste pijn doet. Mijn hemel. Over de vrijheden van welk geloof hebben we het nou eigenlijk? Het geloof in politiek, welvaart, consumptie, slavernij, economie, behouden van kiezers? Het is in elk geval niet het geloof in eenheid, verbinding, respect, compassie en liefde.Is deze discussie niet tekenend voor hoezeer we met zijn allen van God los zijn?